karartmak

kelimef.

karā > karā-r-mak > karar-t-mak

  1. 1

    {eAT}{eT}Rengini kara hâle getirmek; karaya boyamak.

    [DK][DLT]

  2. 2

    Esmerleştirmek; koyulaştırmak.

  3. 3

    Karanlık hâle getirmek.

  4. 4

    Gölgelendirmek.

  5. 5

    mecaz.(Ruh, iç vb. için) kötü hâle getirmek; kötümserleştirmek; kötüleştirmek; kederlendirmek; sıkıntı vermek.