meridyen

kelimeis.

Lat.meridies (öğle) > meridianus > Fr. méridien

  1. 1

    Yer ekvatorunu dik olarak kesen ve kutuplardan geçerek Dünya’yı çevrelediği var sayılan daire; öğle.

  2. 2

    Gözün ekseninden geçen her düzlem.