salkım

kelimeis.

eT.sal-k-ī-mak > salk-ım

  1. 1

    {eT}Buz sarkıtları.

    [ARAT]

  2. 2

    Bir çoğu tek bir sap üzerinde toplu halde bulunan meyve.

  3. 3

    Belirsiz ve çok sayıdaki çiçeğin tek tek saplar ve dallarla çeşitli düzeylerden ana eksene bağlandığı çiçek durumu.

  4. 4

    {ağız}Baklagillerden bir tür ağaç, (Wisteris sinensis).

    [DS]

  5. 5

    İmparatorluk döneminde kullanılan ve topla atılan demir parçalarının tümü.

  6. 6

    sf.Salkım biçiminde olan; parçaları toplu halde bulunan.