kedin

kelimezf.

kē (sonra) > kē-din (-din: bulunma hali eki)

  1. 1

    Geri; geride.

    [ETY][İKPÖy.]

  2. 2

    Batı; batıda.

    [ETY][İKPÖy.]

  3. 3

    Sonra. [Yüknekî]