ÖtükenTürkçe Sözlük

Aramadde başıanlamlar/

tirgüçi

kelimesf.(tirgü:çi:)

{eT}#255563

Köken

tir-mek > tir-gǖçī

Anlamlar

1
Deren; dizen; toplayan; derici.
[KB]

Aynı kökten12

dirgürmek
dirig
dirmek
tiremek
tirgürmek
tiri
tirilgen
tirilmek
tirimek
tırkaz
tirmek
tirnegül

Yaşar Çağbayır, Ötüken Türkçe Sözlük — Türkiye Türkçesinin tarihî ve etimolojik sözlüğü, beş cilt.

Kısaltmalar cetveli →

249.223 madde · 368.350 anlam · 130.020 deyim bağı · 112.130 kaynak künyesi.

Dönem etiketleri {eT} Eski Türkçe, {eAT} Eski Anadolu Türkçesi, {OsT} Osmanlı Türkçesi, {ağız} ağızlar. Kaynak kısaltmaları için basılı eserin 22. sayfasındaki cetvel esas alınmıştır.

Çevriyazı işaretleri (ḳ ṣ ṭ ẓ ḥ ḫ ḍ ḏ ŋ ī ē ā) kaynak metnin kendi web fontundaki bozulmalar çözülerek yeniden kurulmuştur; her düzeltme basılı esere karşı doğrulanmıştır.