düze

kelimeis.

tüz (oran) > tüz-mek > tüz-e > düz-e

دوزه

  1. 1

    kim.Bir maddenin bir bileşiğe, bir karışıma giren veya girmesi gereken miktarı; doz.

  2. 2

    {OsT}Üslûp; tarz.