fırık

kelimeis.-ğı

{ağız}

Köken

fır (yans.) > fır-ık

1
Hızla olduğu yerde dönmeyi, fırlatmayı, fırlanmayı, kaçıp kurtulmayı veya hızını kaybetmeyi anlatan yansımalı gövde.
[DS]