tahammül

kelimeis.

Ar.ḥaml (yük) > taḥammül

تحمل

  1. 1

    Yükü sırtına alma; yüklenme.

  2. 2

    Bir kimsenin güç ve yıpratıcı, yıkıcı etkilere dayanabilme gücü; katlanma; kaldırma.

  3. 3

    Sabır.

  4. 4

    Bir nesnenin dış etkilere ve güçlere karşı dayanabilme gücü; dayanma.