havırdaşmak

kelimefiil

{ağızlar}işteş fiil[-ır]

Köken

hav (yans.) hav-ır-da-ş-mak

Anlamlar

1
Gereksiz yere yüksek sesle konuşmak; bağırıp çağırmak; gürültü etmek.
Derleme Sözlüğü