karîn

kelimesf.(kari:n)

Ar.ḳarn > ḳarīn

قرين

  1. 1

    Az bir ara ile ayrılmış olan; çok yakın.

  2. 2

    Aralarında sürekli ve sıkı ilişkiler bulunan kimseler; arkadaş.

  3. 3

    İsteğine ulaşmış olan; sahip olan.

  4. 4

    tar. Padişahların daima yanında bulunan; mabeyinci.

  5. 5

    isl. Kur’an’a göre insanın yanında ikinci bir ruh olarak bulunan, gerçek niteliği Allah’ın bilgisinde olan gizli varlık.

  6. 6

    isl. Kelamcılara göre şeytan ve melek olmak üzere insanın yanında bulunan iki varlık.