ozan

kelimeis.

ōz-mak > oz-an

اوزان

  1. 1

    {eAT}İslamlık öncesi dönemde Türk boyları arasında dolaşarak kopuz adlı sazı eşliğinde doğmaca şiirler söyleyen kimse; kopuzcu.

    [DK]

  2. 2

    {eAT}Halk şairi; âşık.

  3. 3

    {eAT}Hikâyeci.

  4. 4

    Şair (1935’te tekrar).

  5. 5

    gnşl.Eski saz şairlerinin çaldığı kopuza verilen ad.

  6. 6

    {ağız}{eAT}sf.Çok konuşan; çenesi düşük; geveze.

    [DS]

  7. 7

    {ağız}Hoş ve tatlı konuşan; şakacı.

    [DS]