kakışmak

kelimef.

kak-mak > kak-ış-mak

  1. 1

    {ağız}{eT}Birbirine başıyla vuruşmak; toslaşmak.

    [DLT][DS]

  2. 2

    {ağız}Şaka yapmak amacıyla birbirini itmek, vurmak; dürtüşmek; itişmek.

    [DS]

  3. 3

    {ağız}Kavga etmek.

  4. 4

    (Yük hayvanları için) yolda birbirini iterek yarış etmek.

  5. 5

    Rekabet etmek.

  6. 6

    {ağız}Birbirini çekememek.

    [DS]

  7. 7

    {ağız}İddia etmek; münakaşa etmek.

    [DS]