alay

kelimeis.(OsT. a:lâ:y)

Yun.allaegıon > allayi => T. alay > Far. ālāy

آلاى

  1. 1

    {OsT}İnsan topluluğu; güruh; cemaat. .

  2. 2

    Gösteri grubu.

  3. 3

    Resm-i geçit; geç töreni.

  4. 4

    as.Orduda aynı işi yapan, aynı sınıftan, aynı silah, araç ve gereçleri kullanan, tugaydan küçük, taburdan büyük, bağımsız numaraları bulunan ihtisas birliği.

  5. 5

    Düğünden sonra, gelinle beraber giden kız tarafına mensup kadın ve kızlar.

  6. 6

    Gelini almaya giden topluluk.

  7. 7

    Halay.

  8. 8

    genşl. Ses tonu, söz ve mimikler dahil her türlü vasıta ile bir kişi veya düşünce ile eğlenme, aşağılama veya gülünç duruma düşürme; hiciv; istihza; dalga geçme; ironi; espri; komiklik; küçümseme; hafife alma; tezyif; yergi.

  9. 9

    Şaka; latife.

  10. 10

    zf.Hep; bütün; hepsi; top; tüm.