kabul

kelimeis.(kabu:l)-lü

Ar.ḳabūl

قبول

  1. 1

    Benimseme.

  2. 2

    Ön tarafa dönme; yaklaşma; karşılaşma.

  3. 3

    Bir şeye isteyerek ya da istemeyerek rıza gösterme; razı olma.

  4. 4

    Bir şeyi, bir eylemi, bir öneriyi onaylama; uygun bulma; beğenme; hoş görme.

  5. 5

    (Konuk ya da iş için gelenleri) katına alma; yanına sokma; görüşme; konuşma.

  6. 6

    Sunulan bir şeyi, verilen bir hediyeyi alma.

  7. 7

    Resmî olarak bir yere, makama ya da çevreye alınma.

  8. 8

    Bir kimseyi ağırlama.

  9. 9

    Davetlileri ağırlamak için düzenlenen geleneksel ve resmî toplantı; resepsiyon.

  10. 10

    Bir şeyi yapmaya hazır olduğunu bildirme.

  11. 11

    Birisi tarafından yapılan hoş olmayan bir davranışa boyun eğmek; tepki göstermeme.

  12. 12

    Haklılığını, doğruluğunu onama.

  13. 13

    (Bir kimseyi, bir niteliğiyle) benimseme; öylece sayma.

  14. 14

    (Bir davranışı) kendine özgü bir biçimde değerlendirme.

  15. 15

    tic.Poliçeyi vadesinde ödeme.

  16. 16

    huk.Bir sözleşmenin kurulmasında zaman olarak sonra gelen irade beyanı; sözleşmelerde yapılan teklife karşı, diğer tarafın rızasını belirten irade beyanı.