bıt

kelimeis.

bıt (yans.)

  1. 1

    Patlayıp çıkmayı, sıkışan hava ya da sıvıların dışarı çıkışlarını, haşlama sonucu patlayıp dağılmayı, birden kurtulmayı anlatan kök. bıt-ık, bıt-mak, bıt-tı-ş.

    [Zülfikar]