kışalamak

kelimef.

gçl.[-r]#92997

Köken

kış (yans.) > kış-a-la-mak

1
(Kuş veya kümes hayvanları için) “Kış!” diye bağırarak kovalamak; ürkütmek; kovalamak; kaçırtmak; kışkışlamak; kışlamak.