tümleç

kelime-ci

tüm-le-ç

  1. 1

    Tamamlayan şey; tam kılan.

  2. 2

    dbl.Cümlede, yüklemin anlamını tamamlayan, sınırlarını belirleyip kesinleştiren sözcük ya da sözcük öbeklerine verilen ad.

  3. 3

    bsy.Değişmez tabanlı bir sayılamada, bir sayının her rakamından belirli bir rakam çıkarılmakla elde edilen sayı.