tarığ

kelimeis.

tar-mak (saçmak; serpmek) > tar-ıġ

  1. 1

    Tohum; ekin; bitki; arpa; buğday; tane; zahire tahıl.

    [DLT][ETY][EUTS][Gabain][KB][İKPÖy.]

  2. 2

    Tohum ekilmiş yer; tarla. .

    [EUTS][İKPÖy.]

  3. 3

    Torun; nesil; menşe; soy.

    [EUTS][Gabain]

  4. 4

    Darı.

    [EUTS][Mühennâ]