abanmak

kelimef.(toplaşmak)

Gülensoy

  1. 1

    Bir şeyin üzerine kapanmak, gövdesinin büyük bir bölümü ile üzerini kaplamak; çullanmak; dayanmak; istinat etmek; yaslanmak; yastanmak; yumulmak.

  2. 2

    Bir nesnenin üzerinden eğilip uzanarak sarkmak; eğilmek.

  3. 3

    Birinin veya bir şeyin üzerine ağırlığının büyük bölümünü verecek şekilde yaslanmak.

  4. 4

    {ağız}Birinin sırtından geçinmek; asalak yaşamak; geçimini başkasına yüklemek.

    [DS]

  5. 5

    {ağız}Yüz üstü düşmek.

    [DS]

  6. 6

    Yüz üstü yere uzanıp yatmak.