Türkî-i basit

deyim
  1. 1

    {OsT}On beş ve on altıncı yüzyıllarda bazı divan şairlerinin Arapça ve Farsça sözcükler ve tamlamalar yerine Türkçelerini kullanmaları ile başlayan dil akımına ve edebiyat zevkine verilen ad; yalın Türkçecilik akımı.