izin

kelimeis.-zni

Ar.iẕn

اذن

  1. 1

    Bir şey yapabilmek için tanınan serbestlik; hak; yetki; müsaade; ruhsat.

  2. 2

    Bir kimseye çalıştığı yerden verilen tatil; dinlenmek amacıyla bir süre işten ayrılma.

  3. 3

    İşine son verme.

  4. 4

    huk.Bir hukuksal işlemin yapılması ya da bir hakkın kullanılması için verilen yetki.

  5. 5

    huk.Çalışanlara yasalarca tanınan belli sürelerdeki dinlenme ya da özürleri dolayısıyla işe gelmeme hakkı.