ÖtükenTürkçe Sözlük

Aramadde başıanlamlar/

kökleşmek

kelimef.

{eT}dönşl.[-ür]

Köken

kök (temel) > kök-lē-mek > kökle-ş-mek

Anlamlar

1
İlişip sokulmak.
[DLT]
2
Hısımlıkla bağlanmak.
[DLT]

Aynı kökten22

göcek
göğ
göğel
göğem
gök
gök
köcek
köget
köğet
köğrek
kök
kök
kok
kökiş
köklemek
köklenmek
köksegüçi
köksemek
kökteşmek
köveppe
kövken
köyeğen

Yaşar Çağbayır, Ötüken Türkçe Sözlük — Türkiye Türkçesinin tarihî ve etimolojik sözlüğü, beş cilt.

Kısaltmalar cetveli →

249.223 madde · 368.350 anlam · 130.020 deyim bağı · 112.130 kaynak künyesi.

Dönem etiketleri {eT} Eski Türkçe, {eAT} Eski Anadolu Türkçesi, {OsT} Osmanlı Türkçesi, {ağız} ağızlar. Kaynak kısaltmaları için basılı eserin 22. sayfasındaki cetvel esas alınmıştır.

Çevriyazı işaretleri (ḳ ṣ ṭ ẓ ḥ ḫ ḍ ḏ ŋ ī ē ā) kaynak metnin kendi web fontundaki bozulmalar çözülerek yeniden kurulmuştur; her düzeltme basılı esere karşı doğrulanmıştır.