tunçukmak

kelimefiil

{Eski Türkçe}geçişsiz fiil

Köken

tun-mak > tun-çuk-mak

1
Nefes alamamak; nefesi tıkanmak; kaygıdan soluyamaz olmak.
Divanü Lügat-it-Türk·İyi Kötü Prens Öyküsü
2
(Hayvan için) kış için inine girip bahara kadar çıkamamak; kış uykusuna yatmak.
Divanü Lügat-it-Türk