kelim

kelimesf.(keli:m)

Ar.kelām > kelīm

كليم

  1. 1

    Söz söyleyen; mütekellim.

  2. 2

    is.Kendisine söz söylenilen kişi; teklik ikinci kişi; muhatap.

  3. 3

    (Sina Dağında Allah ile konuşması dolayısıyla) Hz. Musa.