-mağın

eke.

-mağın /-meğin / -mağuŋ / -meğüŋ

  1. 1

    -manın; -maklığın. “Ululuk ve yükseklik derecesine irmeğün (ulaşmanın) zahmeti ve emeği çoktur.” Kelile ve Dimne

  2. 2

    –makla. “Bulmağın (bulmakla) kadr ü şeref lûtfile sayende senin / Mihr ü mah üzre felek veş geçinir hoş hatem.” Lâmiî Divanı

  3. 3

    –masını; -acağını.

  4. 4

    -man. “İy Hüseyn, bu diyara gelmeğüŋden (gelmenden) garaz nedir?” Rahatü’l-Ervah.