1. başınakelimezf.Tek başına; yalnızca.
  2. üstünekelimezf.İlişkin; dair; üzerine.
  3. başınkelimezf.Başta; önce; ilkin.
  4. yüzünkelimezf.Yüzüstü; yüzükoyun.
  5. üzerinekelimezf.eT.Üstüne.
  6. evvelkelimezf.Ar.Önce; geçmiş.
  7. eldenkelimezf.Hiçbir aracı kullanmadan, bizzat kendisi yaparak, takip ederek.
  8. yerindekelimezf.(Bir şey için) onun durumunda; onun konumunda.
  9. sonrakelimezf.(Oluş, eylem vb. için) daha ileri bir zamanda; müteakiben.
  10. yerinekelimezf.(Bir şey için) onun karşılığında.
  11. alayıkelimezf.Hepsi; bütünü.
  12. başındankelimezf.Yüzünden; sebebinden.
  13. diyekelimezf.İki cümleyi sebep bildirerek birbirine bağlar. “Annem gelecek diye yollara düştü.”
  14. içindekelimezf.Zaman zarfıyla birlikte belli bir süre kapsamını belirtir; süresince; zarfında; esnasında; zamanında.
  15. ucunkelimezf.Uçta olarak; uca doğru.
  16. beraberkelimezf.Far.Bir arada, birlikte.
  17. aykırıkelimesf. zf.Çaprazlamasına.
  18. başındakelimezf.(Yer almak, bulunmak, gelmek vb. için) sıralanmış kişi ve nesnelerin en önünde.
  19. öncekelimezf.İlk olarak; başlangıçta; evvela.
  20. elindenkelimezf.Yüzünden; sebebiyle.
  21. mutlakakelimezf.Ar.Her durum ve koşulda; kaçınılmaz bir biçimde; ne olursa olsun.
  22. yanakelimezf.Geri dönme bildirir.
  23. ilerükelimezf.Önce; önde; ileri; evvel; mukaddem.
  24. irtekelimezf.Erte; yarın; gelecek.
  25. üstekelimezf.Fazladan; fazla olarak.
  26. isekelimezf.Ek-fiil (imek) in şart kipinin üçüncü teklik kişisi.
  27. nedenkelimezf.Bir olayı doğuran veya gerektiren başka bir olayı sormak için kullanılan soru sözü; hangi sebepten; hangi sebeple; hangi amaçla; niçin.
  28. nicekelimezf.Nasıl?
  29. oldukelimezf.Peki; tamam; kabul; evet; hay hay; elbette; baş üstüne; olur; tabii; memnuniyetle.
  30. üzerindekelimezf.Üstünde.
  31. taşrakelimezf.Dışarıya; dışarı; dışarıda; dışına; dıştan.
  32. ardıncakelimezf.Hemen ardından; arkasından; peşinden; ardı sıra; ardı ardına. .
  33. uğrunkelimezf.eT.Kimseye sezdirmeden; gizlice.
  34. bervechkelimezf.Far.Olduğu üzere.
  35. ağızdankelimezf.(Haber, bildirmek için) sözlü olarak; şifahen.
  36. doğrusukelimezf.“Gerçeği söylemek gerekirse; gerçek şu ki” anlamında cümle başına getirilen cümle dışı öge.
  37. gerükelimezf.... -ye doğru.
  38. neredekelimezf.Hangi yerde.
  39. üzerekelimezf.eT.Üstte; üstünde.
  40. zorunkelimezf.Mecburen, (1935).
  41. aşağakelimezf.Aşağı. [Yüknekî]
  42. dikinekelimezf.Dik olarak; diklemesine.
  43. yenidenkelimezf.Yine; tekrar; bir daha; gene.
  44. ayaktakelimezf.Oturmuş veya yatmış hâlde değil, ayağa kalkmış vaziyette; ayaklar üzerinde durarak.
  45. dışakelimezf.Dışarı.
  46. gücünkelimezf.eT.Ucu ucuna; dara dar; zoru zoruna.
  47. ba'dekelimezf.Ar.Sonra.
  48. kolayınakelimezf.Bildiği gibi; kolay bulduğu şekilde.
  49. kulaktankelimezf.Sadece duyarak; işitme yoluyla.
  50. yüzündenkelimezf.... den ötürü; ... den dolayı; sebebiyle; nedeniyle.