1. adalanmakkelimef.Tehlikeye düşmek; tehlikeli duruma düşmek; kötü hâlde olmak.
  2. agtınmakkelimef.Çıkmak; yükselmek.
  3. arınmakkelimef.Temizlenmek istemek; yıkanmak; yunmak; arınmak; paklanmak; bedenini yıkamak; .
  4. evrişmekkelimef.Bir işle uğraşmak; çabalamak; bir işin üstüne düşmek.
  5. ıçgınmakkelimef.Kaybolmak; yitmek; bozulmak; elden gitmek;
  6. igdilenmekkelimef.İyice beslenilmek.
  7. ilinmekkelimef.Yapışmak; asılmak; ilişmek; takılmak; takılıp kalmak.
  8. ilmekkelimef.Bağlı, asılı, ilişkili olmak; bağlanmak; iliştirilmek.
  9. itinmekkelimef.Kendine çeki düzen vermek; kendini düzene sokmak; süslenmek; hazırlanmak; sürünmek.
  10. kadmakkelimef.Tipide ölmek.
  11. kamılmakkelimef.Boylu boyunca yere yatmış, uzanmış olmak; paçavra gibi yere yığılmak.
  12. karılmakkelimef.Birçok nesne bir araya gelerek birbiri içine dağılıp karışmak; mezc olmak.
  13. katmakkelimef.Sertleşmek; katılaşmak sert olmak.
  14. kevilmekkelimef.Gevşemek; zayıflamak.
  15. kısılmakkelimef.Arada kalmak; daralmak; darlaşmak.
  16. kızganmakkelimef.Hasislik etmek; cimrilik etmek.
  17. konmakkelimef.Gelip bir yere konmak; yerleşmek. [Yüknekî]
  18. ornanmakkelimef.Kanmak;
  19. özirkenmekkelimef.Kendi kişiliğine yığmak.
  20. saklanmakkelimef.Dikkat etmek; uyanık olmak.
  21. tamışmakkelimef.Damla haline gelmek; damlalaşmak; sızmak.
  22. tegilmekkelimef.Kör olmak; körlenmek.
  23. tenmekkelimef.İnkâr etmek; denmek.
  24. tetrülmekkelimef.Çevrilmek; ters olmak; kötü olmak; kötüleşmek.
  25. tıdılmakkelimef.Kaçınmak; çekinmek; kendini alıkoymak; kendine engel olmak.
  26. tıdınmakkelimef.Kaçınmak; sakınmak; kendine hâkim olmak.
  27. töşenmekkelimef.Döşenmek; kendi kendine döşemek.
  28. tutunmakkelimef.(Düşmemek için) sıkıca yapışmak; elleriyle sıkıca kavramak.
  29. yakılmakkelimef.Yakın gelmek; yaklaşmak.
  30. yığılmakkelimef.Çok sayıda birikmek; yığın oluşturmak; toplanmak.
  31. yunmakkelimef.Yıkamak eylemi yapılmak; kendisine yıkamak eylemi uygulanmak; yıkanmak.