1. arınmakkelimef.Temizlenmek istemek; yıkanmak; yunmak; arınmak; paklanmak; bedenini yıkamak; .
  2. basınmakkelimef.Basmak; ezmek; zayıf görmek; kahretmek.
  3. egirtmekkelimef.İplik büktürmek; eğirtmek.
  4. kamılmakkelimef.Boylu boyunca yere yatmış, uzanmış olmak; paçavra gibi yere yığılmak.
  5. karılmakkelimef.Birçok nesne bir araya gelerek birbiri içine dağılıp karışmak; mezc olmak.
  6. kemişmekkelimef.Yere atmak; geri fırlatmak; atmak; fırlatmak. [Yüknekî]
  7. kevilmekkelimef.Gevşemek; zayıflamak.
  8. kısılmakkelimef.Arada kalmak; daralmak; darlaşmak.
  9. konmakkelimef.Gelip bir yere konmak; yerleşmek. [Yüknekî]
  10. köymekkelimef.Yanmak; kavrulmak.
  11. ornanmakkelimef.Kanmak;
  12. özirkenmekkelimef.Kendi kişiliğine yığmak.
  13. saklanmakkelimef.Dikkat etmek; uyanık olmak.
  14. suçulmakkelimef.Çekilmek.
  15. tegilmekkelimef.Kör olmak; körlenmek.
  16. tetrülmekkelimef.Çevrilmek; ters olmak; kötü olmak; kötüleşmek.
  17. tıdılmakkelimef.Kaçınmak; çekinmek; kendini alıkoymak; kendine engel olmak.
  18. tıdınmakkelimef.Kaçınmak; sakınmak; kendine hâkim olmak.
  19. töşenmekkelimef.Döşenmek; kendi kendine döşemek.
  20. tutunmakkelimef.(Düşmemek için) sıkıca yapışmak; elleriyle sıkıca kavramak.
  21. yakılmakkelimef.Yakın gelmek; yaklaşmak.
  22. yığılmakkelimef.Çok sayıda birikmek; yığın oluşturmak; toplanmak.