1. basınmakkelimef.Basmak; ezmek; zayıf görmek; kahretmek.
  2. kamılmakkelimef.Boylu boyunca yere yatmış, uzanmış olmak; paçavra gibi yere yığılmak.
  3. kapılmakkelimef.Kapanmak.
  4. karganmakkelimef.Kendi kendini lanetlemek; kendi kötülüğü için dua etmek.
  5. konmakkelimef.Gelip bir yere konmak; yerleşmek. [Yüknekî]
  6. suçulunmakkelimef.Çekilip çıkmak; kopmak; sıyrılmak.
  7. tegilmekkelimef.Kör olmak; körlenmek.
  8. topulmakkelimef.Yarılarak delinmek; yırtılmak.
  9. tutunmakkelimef.(Düşmemek için) sıkıca yapışmak; elleriyle sıkıca kavramak.