1. kamılmakkelimef.Boylu boyunca yere yatmış, uzanmış olmak; paçavra gibi yere yığılmak.
  2. karılmakkelimef.Birçok nesne bir araya gelerek birbiri içine dağılıp karışmak; mezc olmak.
  3. kemişmekkelimef.Yere atmak; geri fırlatmak; atmak; fırlatmak. [Yüknekî]
  4. konmakkelimef.Gelip bir yere konmak; yerleşmek. [Yüknekî]
  5. özirkenmekkelimef.Kendi kişiliğine yığmak.
  6. saklanmakkelimef.Dikkat etmek; uyanık olmak.
  7. topulmakkelimef.Yarılarak delinmek; yırtılmak.
  8. yulmakkelimef.Kurtarmak; serbest bırakmak.