1. ağaçsızkelimesf.(Yer için) ağaç bulunmayan; çıplak.
  2. ağandekelimesf.Far.(Yastık, minder vb. için) tepip sıkıştırılarak doldurulmuş.
  3. ağarkelimesf.Ar.(At için) alnında beyaz benek bulunan.
  4. ağargankelimesf.Rengi uçmuş; ağarmış; solmuş.
  5. ağarıkkelimesf.Rengi solarak aklaşmış.
  6. ağaştekelimesf.Far.Bulaşmış; bulaşık.
  7. ağbakelimesf.Ar.Daha koyu; en koyu.
  8. ağberkelimesf.Ar.Çok tozlu.
  9. ağbeskelimesf.Ar.Kül rengi.
  10. ağcakelimesf.Akça; biraz ak.
  11. ağcamkelimesf. is.bknz. ağca
  12. ağdalıkelimesf.(Tatlı şerbeti için) koyulaşıp ağda hâline gelmiş.
  13. ağdalıkkelimesf.Ağda yapmaya ayrılmış olan.
  14. ağdırıkkelimesf.(Yük için) dengesiz; dengesi bozuk.
  15. ağdırıklıkelimesf.(Yük için) dengesi bozuk.
  16. ağferkelimesf.Ar.Affeden.
  17. ağılıkelimesf.Yapısında zehir bulunan veya içine zehir katılmış.
  18. ağımlıkelimesf.(Ayak için) üstü çok tümsek, ağımı fazla.
  19. ağınkelimesf.Dilsiz.
  20. ağırkelimesf.eT.Hafif olmayan; yerinden zor oynatılan; tartı bakımından ağırlığı çok olan; battal; sakil.
  21. ağırbaşlıkelimesf.(Kişi için) ölçülü davranan, olgun; ciddi; vakur; dingin; dölek; efendi; müteenni; rabıtalı; temkinli; vakarlı; vakur.
  22. ağırkanlıkelimesf.Yavaş hareket eden, uyuşuk.
  23. ağırrakkelimesf.Az ağır; ağır sayılabilecek; ağırca.
  24. ağırsakkelimesf.Ağır davranan; yavaş giden.
  25. ağızlıkelimesf.Ağzı bulunan; ağız sahibi olan.
  26. ağızsıkelimesf.Ağza benzer; ağız gibi.
  27. ağızsılkelimesf.Ağız boşluğunda meydana gelen sesler.
  28. ağızsızkelimesf.Ağzı olmayan.
  29. ağiştekelimesf.Far.bknz. agaşte
  30. ağlakkelimesf.Eksik.
  31. ağlamaklıkelimesf.Ağlamaya hazır; ağlamak üzere.
  32. ağlamalıkelimesf.Ağlama özelliğini taşıyan; ağlar gibi; ağlayacak durumda.
  33. ağlamışkelimesf.(Göz için) ağladığı belli olan.
  34. ağlamsıkelimesf.Ağlayacak duruma gelmiş; ağlamaklı.
  35. ağlançıkelimesf.Çabuk ağlayan
  36. ağlatıcıkelimesf.(Durum için) ağlamaya sebep olacak.
  37. ağlayıkkelimesf.Ağladığı hâlinden belli olan; kederli.
  38. ağlazkelimesf.Olur olmaz şeylere ağlayan kimse; sulu göz.
  39. ağlazkelimesf.Ar.Çok çirkin; pek kaba; pek yakışıksız.
  40. ağlebkelimesf.Ar.Daha kuvvetli; en kuvvetli.
  41. ağlefkelimesf.Ar.Sandıkta kapalı.
  42. ağlezkelimesf.Ar.Daha kaba; pek kaba; çok çirkin.
  43. ağlıkelimesf.Ağı bulunan.
  44. ağnakelimesf.Ar.Daha zengin; çok zengin; en zengin.
  45. ağrebkelimesf.Ar.Çok tuhaf; şaşırtıcı; acayip.
  46. ağrıcaklıkelimesf.(Kişi için) hastalıktan kurtulamayan; hastalıklı; ağrılı; sızılı.
  47. ağrıkkelimesf.Düşkün; müptela.
  48. ağrıkkelimesf.(Yiyecek, özellikle et için) bozulmaya, kokmaya yüz tutmuş; ağırlaşmış.
  49. ağrıklıkelimesf.(Kişi için) hastalıktan kurtulamayan; müzmin hastalığa tutulmuş; hastalıklı; ağrılı; sızılı.
  50. ağrılıkelimesf.(Organ için) ağrıyan, ağrımakta olan.