1. eceşkelimeünl.Kendinden küçüklere seslenme sözü.
  2. eç eçdeyimünl.Atları gayrete getirmek için, sıkıştırmak için kullanılan söz.
  3. edekelimeünl.“Dinle!” anlamında kullanılır.
  4. edikelimeünl.“Dinle!” anlamında söylenir.
  5. efemkelimeünl.Efendim!
  6. efendicağzımkelimeünl.Konuşma sırasında, uzun açıklamalar yapılırken beklemek zorunluluğu duyulunca zaman kazanmak için cümleler arasına sokuşturulan ara söz; azizim;…
  7. efendimkelimeünl.Bir sesleniş veya çağrılış karşısında “buradayım”, “buyur” anlamında cevap; ne istiyorsun; ne yapmamı istiyorsun.
  8. efsuskelimeünl.Far.Yazık; eyvah!
  9. egiçkelimeünl.Kız çocukları için sevgi ifadesi olarak “zeki kız” anlamında kullanılan söz.
  10. eğekelimeünl.Hey; eye!
  11. eğilkelimeünl.Aksilik yapma!
  12. ehkelimeünl.“Olabilir” veya “Peki” anlamında kullanılır.
  13. ehakelimeünl.“Peki, kabul, olur” anlamında kullanılır.
  14. ehekelimeünl.Konuşma, görüşme, tartışma vb. durumlarda “peki, evet, kabul” anlamında kullanılır.
  15. ehemkelimeünl.Öksürük taklidi ses çıkarmayı bildiren yansımalı gövde.
  16. ehemkelimeünl.“İşte al” anlamında kullanılır.
  17. eheykelimeünl.Hayranlık bildirir; maşallah.
  18. ehlen ve sehlendeyimünl.Ar.“Hoş geldin, sefalar getirdin!” anlamında kullanılan karşılama sözü.
  19. elakelimeünl.Far.Hey.
  20. eladokelimeünl.Yun.Gel.
  21. elamankelimeünl.Ar.Kötü bir durumdan veya can sıkıcı kişilerden usanma bildiren söz.
  22. elasakelimeünl.(Coşturmak için kullanılan) haydi; ha maşallah!
  23. elfirakkelimeünl.Ar.“Elvedâ” anlamında ayrılık sözü.
  24. elhamdülillahkelimeünl.Ar.Allah’a hamt olsun; Allah’a şükür.
  25. elhazerkelimeünl.Ar.Sakın ha!
  26. elhükmülillahikelimeünl.Ar.Bu konuda yargı Allah’a aittir; hükmünü Allah versin..
  27. elinin körüdeyimünl.(Asıl anlamı) “Senin ölünün mezarına ... yaparım.” anlamına gelen bir sövgü sözü.
  28. elinsafkelimeünl.Ar.İnsaf edin; adil davranın; biraz olsun acıyın.
  29. eliyazubillahkelimeünl.Ar.Allah’a sığınırım; Allah göstermesin!
  30. ellehamkelimeünl.Ar.bknz. ellehem
  31. ellehemkelimeünl.Ar.Doğrusunu Allah bilir; Allah daha iyisini bilir.
  32. ellehgarikkelimeünl.Vah vah; yazık oldu!
  33. ellelemkelimeünl.Ar.bknz. ellehem
  34. ellemkelimeünl.Ar.bknz. ellehem
  35. elvedakelimeünl.Ar.Bir daha karşılaşmamak üzere ayrılırken söylenen “Allah’a ısmarladık; Allah’a emanet olun.” anlamında söylenen ayrılış selamı.
  36. emikelimeünl.(Bir rica veya öneriye olumlu karşılık beklerken) olmaz mı?
  37. enekelimeünl.Şaşma bildiren ünlem.
  38. enelhakkelimeünl.Ar.“Tanrı benim.”
  39. enrekelimeünl.Doğru; aslı var.
  40. epilkelimeünl.bknz. ipil
  41. erinçimkelimeünl.Ne yazık!
  42. errekelimeünl.Eşek kaşandırmak istenildiği zaman iki üç kere söylenir.
  43. es-salakelimeünl.Ar.Kendine güvenen ortaya çıksın!
  44. es-selamkelimeünl.Ar.“Selamlar; selam olsun.” anlamında selamlaşma sözü.
  45. esdekelimeünl.Halk oyunlarında oynayanları coşturmak için atılan nara.
  46. esefâkelimeünl.Ar.Yazık; eyvah!
  47. esizkelimeünl.Ah! Yazık! Esef!
  48. esizimkelimeünl.Eyvah; ne yazık.
  49. essizkelimeünl.Acınma ifadesi; yazık; vah vah.
  50. estkelimeünl.At kovalama ünlemi; höst.