- abalıkelimeünl.Bir şeyi azımsama sırasında söylenir.
- atakıkelimeünl.“Babacığım!” anlamında sevgi ifadesi.
- avkelimeünl.Verilen buyruğu tanımamayı ve reddetmeyi bildiren ünlem.
- avakelimeünl.Acıma bildiren ünlem.
- aykelimeünl.eT.Beklenmedik bir durum karşısında beliren şaşkınlık, ürküntü ve korkuyu ifade eder.
- aykelimeünl.Buyruğu tanımamayı bildiren ünlem.
- ayıgkelimeünl.“Ne iyi ne kötü” anlamında kullanılan bir edat.
- çırıngkelimeünl.Çıngırtı; şıngırtı.
- eç eçdeyimünl.Atları gayrete getirmek için, sıkıştırmak için kullanılan söz.
- errekelimeünl.Eşek kaşandırmak istenildiği zaman iki üç kere söylenir.
- esizkelimeünl.Ah! Yazık! Esef!
- essizkelimeünl.Acınma ifadesi; yazık; vah vah.
- ılalkelimeünl.(Beylere, hakanlar cevap verirken) evet.
- ilelkelimeünl.(Beylere ve hanlara cevap verirken) evet; baş üstüne!
- isizkelimeünl.Ah! Yazık! Esef!
- kaşangkelimeünl.(Köleye sövgü için) alçak!
- kıkelimeünl.Seslenme, çağırma sözü: Hey!
- makelimeünl.“Al, işte!” anlamında bir ünlem.
- mahkelimeünl.“Al, işte!” anlamında kullanılır.
- mekelimeünl.Hayvanların böğürmesini, bağırtısını anlatan kök. me-le-mek, me-g-reş-mek,
- mekelimeünl.bknz. ma
- mehkelimeünl.bknz. ma
- nekelimeünl.Şaşırma ünlemi.
- oşkelimeünl.Hayvan sulama sırasında söylenen söz.
- şikelimeünl.Çin.Çin hakanlarını selamlamakta kullanılan bir kelime.
- tapkelimeünl.Yeter; yetişir; elverir; kâfi.
- terimkelimeünl.Tekinlere ve Afrasyap soyundan olan hatunlara ve bunların büyük, küçük çocuklarına hitap ederken söylenen söz.
- vakelimeünl.Ar.Vay anlamında söz söyleyen veya emreden kimsenin emrini inkâr yerine kullanılan bir söz.
- yahkelimeünl.Evet; peki!
- yukelimeünl.Kadınların bir şeyden utandıkları zaman söyledikleri söz.