- kemişmekkelimef.Yere atmak; geri fırlatmak; atmak; fırlatmak. [Yüknekî]
- kısılmakkelimef.Arada kalmak; daralmak; darlaşmak.
- suçulmakkelimef.Çekilmek.
- tıdınmakkelimef.Kaçınmak; sakınmak; kendine hâkim olmak.
- topulmakkelimef.Yarılarak delinmek; yırtılmak.
- urunmakkelimef.Takınmak. .
- yulmakkelimef.Kurtarmak; serbest bırakmak.