1. basınmakkelimef.Basmak; ezmek; zayıf görmek; kahretmek.
  2. çalınmakkelimef.Kendini yere atmak.
  3. kapılmakkelimef.Kapanmak.
  4. karganmakkelimef.Kendi kendini lanetlemek; kendi kötülüğü için dua etmek.
  5. kemişmekkelimef.Yere atmak; geri fırlatmak; atmak; fırlatmak. [Yüknekî]
  6. kevilmekkelimef.Gevşemek; zayıflamak.
  7. kısılmakkelimef.Arada kalmak; daralmak; darlaşmak.
  8. köymekkelimef.Yanmak; kavrulmak.
  9. suçulmakkelimef.Çekilmek.
  10. tegilmekkelimef.Kör olmak; körlenmek.
  11. tetrülmekkelimef.Çevrilmek; ters olmak; kötü olmak; kötüleşmek.
  12. tıdılmakkelimef.Kaçınmak; çekinmek; kendini alıkoymak; kendine engel olmak.
  13. tıdınmakkelimef.Kaçınmak; sakınmak; kendine hâkim olmak.
  14. uğurlanmakkelimef.(Yapılacak olan iş için) vakti yaklaşmak.
  15. urunmakkelimef.Takınmak. .
  16. yakılmakkelimef.Yakın gelmek; yaklaşmak.