- abalıkelimeünl.Bir şeyi azımsama sırasında söylenir.
- abrinkelimeünl.Far.Aferin.
- atakıkelimeünl.“Babacığım!” anlamında sevgi ifadesi.
- avkelimeünl.Verilen buyruğu tanımamayı ve reddetmeyi bildiren ünlem.
- avakelimeünl.Acıma bildiren ünlem.
- aykelimeünl.Buyruğu tanımamayı bildiren ünlem.
- ayakelimeünl.Ey! hey bakın. [Yüknekî]
- ayıgkelimeünl.“Ne iyi ne kötü” anlamında kullanılan bir edat.
- bagırkelimeünl.Ne acı; ne yazık!
- çıçakelimeünl.Yeter, yetişir, kâfi.
- çilikkelimeünl.Oğlak çağırma ünlemi.
- çırıngkelimeünl.Çıngırtı; şıngırtı.
- çökkelimeünl.“Çökmek” eylemi emir kipi ikinci teklik kişi.
- çökkelimeünl.Tanrıya karşı hitap sözü.
- çookkelimeünl.Amin.
- eç eçdeyimünl.Atları gayrete getirmek için, sıkıştırmak için kullanılan söz.
- egiçkelimeünl.Kız çocukları için sevgi ifadesi olarak “zeki kız” anlamında kullanılan söz.
- erinçimkelimeünl.Ne yazık!
- errekelimeünl.Eşek kaşandırmak istenildiği zaman iki üç kere söylenir.
- esizkelimeünl.Ah! Yazık! Esef!
- essizkelimeünl.Acınma ifadesi; yazık; vah vah.
- ılalkelimeünl.(Beylere, hakanlar cevap verirken) evet.
- ilelkelimeünl.(Beylere ve hanlara cevap verirken) evet; baş üstüne!
- isizkelimeünl.Ah! Yazık! Esef!
- isizimkelimeünl.Eyvah; ne yazık.
- ıyukelimeünl.Acınma bildiren ünlem; heyhat!
- kaçkelimeünl.bknz. kaç kaç
- kaşangkelimeünl.(Köleye sövgü için) alçak!
- kıkelimeünl.Seslenme, çağırma sözü: Hey!
- köngigkelimeünl.Ne acı!
- kurıkelimeünl.Tay çağırma ünlemi.
- kurıhkelimeünl.bknz. kurı
- kurrıhkelimeünl.bknz. kurı
- makelimeünl.“Al, işte!” anlamında bir ünlem.
- mahkelimeünl.“Al, işte!” anlamında kullanılır.
- mekelimeünl.bknz. ma
- mehkelimeünl.bknz. ma
- nekelimeünl.Şaşırma ünlemi.
- okuzkelimeünl.Kötü talih; kaza; kader! Ne kaza! Ne felaket!
- onakelimeünl.İşte; bak!
- onakayakelimeünl.(Yazıklanma, şaşma bildirmek için) ... durumda; ... durumunda olan.
- opkelimeünl.Durdurma ünlemi.
- oşkelimeünl.Hayvan sulama sırasında söylenen söz.
- şalkelimeünl.“Eli yöntemsiz, sakar” anlamına gelen “şal şul elig” deyiminde geçer.
- şikelimeünl.Çin.Çin hakanlarını selamlamakta kullanılan bir kelime.
- tapkelimeünl.Yeter; yetişir; elverir; kâfi.
- tepkelimeünl.Uyarma bildiren edat.
- terimkelimeünl.Tekinlere ve Afrasyap soyundan olan hatunlara ve bunların büyük, küçük çocuklarına hitap ederken söylenen söz.
- tükükelimeünl.Köpek çağırma ünlemi.
- turşukelimeünl.Çüş!