ÖtükenTürkçe Sözlük
eT — bu süzgeçi kaldırEUTS — bu süzgeçi kaldır

500+ madde

sıraalfabetikanlam sayısıdeyim sayısısüzgeçleri temizle
  1. akıkelimesf.Cömert; eli açık. [Yüknekî]
  2. akıgkelimeis.Akış; akma.
  3. akıglıgkelimesf.Akan; akıcı; cereyanlı
  4. akıgsızkelimesf.Akıcı olmayan; akmayan; akıntısız; cereyansız.
  5. akınçsızkelimesf.Sabit; yerinden oynamaz; sağlam; muhkem.
  6. akırlamakkelimef.Ağırlamak.
  7. aklamakkelimef.Çin.Reddetmek; nefret etmek; kötü bulmak; tiksinmek.
  8. aktınmakkelimef.Akmak; suya batmak.
  9. akturmakkelimef.Yükseltmek.
  10. akulugkelimesf.Ağılı; zehirli.
  11. alkelimeis.Hile, aldatma, tuzak; dolap; düzen. EUTS]
  12. alkelimeis.Alt; bir şeyin alt tarafı; alt taraf.
  13. alaçukelimeis.Alacık; çadır.
  14. alakırmakkelimef.Haykırmak; bağırmak; çağırmak; gürültüye getirmek; ateşli konuşmak.
  15. alakışmakkelimef.Bağrışmak; çağrışmak.
  16. alangadturmakkelimef.Arıklattırmak; zayıflatmak; düşürmek.
  17. alangumakkelimef.Yorulmak.
  18. alangurmakkelimef.Yormak; zayıflatmak arıklatmak; güçten düşürmek.
  19. albankelimeis.Hizmetle ödenen bir tür vergi.
  20. aldıkelimeis.Altı.
  21. aldunkelimeis.Altın.
  22. algınmakkelimef.Kaybolmak.
  23. algukelimezm.Hep; bütün; hepsi.
  24. algunıkelimezm.Hepsini.
  25. alhınmakkelimef.Bitmek; tükenmek; azalmak; eksilmek; kaybolmak.
  26. alıkmakkelimef.Alçalmak.
  27. alılmakkelimef.Alınmak .
  28. alımçıkelimeis.Alıcı.
  29. alınçkelimesf.Alan; elde eden.
  30. alıngkelimesf.Aciz kimse; güçsüz kişi.
  31. alınglıgkelimesf.Alınlı; alnı olan.
  32. alışmakkelimef.Karşılıklı almak; karşılıklı alıp vermek; birbirinden almak; ticarette bulunmak. .
  33. alkamakkelimef.Dua ve ilahi terennüm etme.
  34. alkanmakkelimef.Övülmüş olmak;
  35. alkatkelimeis.Övme; metih; sitayiş.
  36. alkatmakkelimef.Övdürmek; methettirmek.
  37. alkguçıkelimeis.Hırsız.
  38. alkıgkelimesf.Geniş;
  39. alkınçsızkelimesf.Sonsuz; bitmez tükenmez; pek çok.
  40. alkınçukelimeis.Azalma; eksilme;
  41. alkınmakkelimef.Tükenmek; bitmek; sonuna kadar alınmak;son bulmak; azalmak;eksilmek yok olmak; kaybolmak; mahvolmak.
  42. alkınturmakkelimef.Kaybettirmek.
  43. alkmakkelimef.Bozmak; yok etmek; berbat etmek; mahvetmek; batırmak
  44. alkukelimezf.Tamamen; bitene kadar; hep; hepsi; tamamı bütünüyle.
  45. alkugunkelimezf.Büsbütün; hep; bütünü ile.
  46. alkunıkelimezm.Hepsi.
  47. allıgkelimesf.Hileli; allı.
  48. alngadmakkelimef.Zayıflamak; arıklamak; hâlsiz olmak.
  49. alngadturmakkelimef.Zayıflatmak; arıklatmak; güçten düşürmek.
  50. alngatmakkelimef.Zayıflamak; arıklamak; hâlsiz olmak.