1. alıkkelimeis.Kuş gagası.
  2. alıkmakkelimef.Alçalmak.
  3. alımçıkelimeis.Alıcı.
  4. alımgakelimeis.Hakanın mektuplarını Türk yazısıyla yazan kimse.
  5. alımlıgkelimeis.Alacaklı; alacağı olan kimse.
  6. alımsınmakkelimef.Alır gibi görünmek.
  7. alışkelimeis.Su ağzı; suyun havuz veya suvattan döküldüğü ağızlar.
  8. alışgankelimesf.Alış veriş yapan kişi.
  9. alışmakkelimef.Karşılıklı almak; karşılıklı alıp vermek; birbirinden almak; ticarette bulunmak. .
  10. alkalmakkelimef.Alkışlanmak; övülmek.
  11. alkamakkelimef.Dua ve ilahi terennüm etme.
  12. alkaşmakkelimef.Alkışlamak; alkışta yarış etmek.
  13. alkınmakkelimef.Tükenmek; bitmek; sonuna kadar alınmak;son bulmak; azalmak;eksilmek yok olmak; kaybolmak; mahvolmak.
  14. alkışmakkelimef.Birbirini mahvetmek, yok etmek.
  15. alkmakkelimef.Bozmak; yok etmek; berbat etmek; mahvetmek; batırmak
  16. almakelimeis.Elma.
  17. almılakelimeis.Elma.
  18. alpkelimesf.Yiğit; cesur; alp; kahraman; bahadır; enerjik.
  19. alpagutkelimeis.Kahramanlar; cesurlar; alplar; yiğitler; savaşçılar.
  20. alsamakkelimef.Almak istemek.
  21. alsıkmakkelimef.Bir şeyi alınmak; çalınmış olmak.
  22. altınkelimeis.Alt taraf; altında aşağı; alt.
  23. altunkelimeis.Altın.
  24. altunlaşmakkelimef.Altın ödül koyarak bahse girmek.
  25. alturmakkelimef.Aldırmak.
  26. aluçkelimeis.Şeftali.
  27. aluçınkelimeis.Yenilen boğumlu bir bitki.
  28. alukkelimesf.Kaba; haşin.
  29. alvırmakkelimef.Atılmak; sıçramak.
  30. amaçkelimeis.Öküz.
  31. amaçlıkkelimeis.Nişan yeri.
  32. amırkelimeis.Sis; kırağı.
  33. amrulmakkelimef.Yatışmak; dinmek; rahatlamak.
  34. amşuykelimeis.Bir tür sarı erik.
  35. amuçkelimeis.Doyumluktan verilen armağan.
  36. amulkelimesf.Sakin yavaş; uslu; halim
  37. amurtmakkelimef.Sakinleştirmek; teskin etmek; yatıştırmak; dindirmek.
  38. amuşmakkelimef.Çıkışma ve kınamadan dolayı bozulmak; apışıp kalmak; apışmak.
  39. analamakkelimef.Ana edinmek; ana demek.
  40. ançakelimezf.O kadar; ... kadar; o türden (işaret ve kişi zamiri ol’un eşitlik durumuöyle; onca; o kadar.
  41. andkelimeis.eT.Ant; yemin; ahit; söz verme.
  42. andakelimezm.O zamirinin bulunma-çıkma durumu; onda.
  43. andagkelimezf.eT.Böylece; bu suretle; böyle; o kadar.
  44. andankelimezm.Üçüncü teklik kişi ve işaret zamirinin ayrılma hâlinde iken aldığı biçim; ondan; ondan sonra.
  45. andgarmakkelimef.Yemin ettirmek; ant içirmek.
  46. andıgkelimeis.Elek kalbur gibi şeylerin kasnağı.
  47. andıkmakkelimef.Ant içmek; yemin etmek.
  48. andınkelimeis.Beylerin hizmetçisi; bunların adlarının yazıldığı defter.
  49. andınkelimezm.Oradan; ondan [Yüknekî]
  50. angkelimeis.Av hayvanı; avlanmış hayvan.