1. boşgutlanmakkelimef.Çırak sahibi olmak; çıraklanmak; çırak edinmek. [DTL]
  2. boşgutlugkelimeis.Öğrenci; öğrenen; eğitim altında bulunan.
  3. boşlunmakkelimef.(Kadın için) doğum yapmak; doğurmak.
  4. bösmekkelimef.Bir şeyi bir tarafından tutarak çekip uzatmak veya sürüklemek. [DTL]
  5. bösügkelimezf.(Dövmek, vurmak için) şiddetli.
  6. boşunçsuzkelimesf.Affedilmez.
  7. botlugkelimesf.Boylu; boyu uzun olan.
  8. boymakkelimef.Karışmak; karışık durum almak.
  9. boymalmakkelimef.Kafası karışmak; bunalmak.
  10. boymamakkelimef.Karışmak; dolaşmak.
  11. boyumkelimesf.Karışık.
  12. bozgakkelimesf.Bozulmuş.
  13. budakelimeis.Çin.Üzüm. (?)
  14. bugralıkkelimeis.Deve ahırı.
  15. buhsumkelimeis.Boza.
  16. bukaguçıkelimeis.Bukağı vuran; bukağıcı.
  17. bukagulugçıkelimeis.Cellat; gardiyan.
  18. bükrikelimesf.Bükük; eğri; eğri büğrü.
  19. bükşülmekkelimef.Çatlamak; yarılmak.
  20. büktelkelimesf.Olgun; oturaklı.
  21. bulatmakkelimef.(Herhangi bir şeyi) tencere buğusunda pişirmek; buğulamak.
  22. bulgakkelimesf.İsyancı; kışkırtıcı; isyankâr.
  23. bulgangukkelimesf.Bulanık.
  24. bulıtsızkelimesf.Bulutsuz.
  25. bünkelimeis.Kusur; noksan; ayıp.
  26. bünçigkelimeis.Oğulcuk; döl yatağı; uterus.
  27. bunduzkelimesf.Bunak.
  28. bungadınçıgkelimesf.Bunalmış; kafası karışmış; zihni bulanmış.
  29. bunturmakkelimef.Çıldırtmak; delirtmek.
  30. bünükmekkelimef.Kusurlu hâle getirmek; hatalı yapmak.
  31. bürgüçkelimeis.Sac üzerindeki ekmeği çevirmekte kullanılan kılıca benzer tahta araç; evirgeç.
  32. burıgkelimesf.Pis kokulu; kokmuş.
  33. bürişkelimeis.Buruş; büküş; kıvırış.
  34. bürkekkelimeis.Örtü.
  35. burkıkelimesf.(Yüz için) ekşi.
  36. bürtmekkelimef.Dokunmak; temas etmek.
  37. bürtülmekkelimef.Dokunulmak; temas edilmek.
  38. busamakkelimef.Büyük bir acı içinde olmak; kederlenmek.
  39. busandurmakkelimef.Bir kimseyi büyük bir üzüntü içine sokmak; kederlendirmek; üzüntü vermek; acı vermek.
  40. busarmakkelimef.Sis bastırmak; dumanlanmak; pusarmak.
  41. buşrulmakkelimef.Taciz edilmek; sinirlendirilmek; kızdırılmak; öfkelendirilmek.
  42. busugkelimeis.Pusu.
  43. busukmakkelimef.Birini veya bir şeyi yakalamak için saklanmak; pusuya yatmak; pusuya girmek.
  44. busuşkelimeis.Üzüntü; acı; ıstırap; hüzün; keder; dert; kaygı.
  45. bütgürmekkelimef.Bitirmek.
  46. bütgüsüzkelimesf.Tamamlanmamış; eksik.
  47. bütüşmekkelimef.Bitişmek; birleşmek.
  48. buzgakkelimesf.Ters.
  49. buzunkelimeis.Yok eden; bozan.
  50. çaklıgkelimesf.Yeterli; kâfi miktarda.