1. alkmakkelimef.Bozmak; yok etmek; berbat etmek; mahvetmek; batırmak
  2. armakkelimef.Yorgun düşmek; yorulmak; aşırıya kaçmak; güçsüz kalmak. [Yüknekî]
  3. belekkelimeis.Konuğun yakınlarına getirdiği armağan; bir yerden başka bir yere gönderilen armağan. [Yüknekî]
  4. bışmakkelimef.Olmak; pişmek.
  5. bungkelimeis.Acı; sıkıntı; üzüntü; dert; mutsuzluk; keder; elem; gam kasavet; melankoli.
  6. bürkelimeis.Tomurcuk.
  7. irkekkelimeis.Erkek.
  8. karımakkelimef.Kocalmak; yaşlanmak; kocamak; ihtiyarlamak. [Yüknekî]
  9. kiyikkelimeis.bknz. keyik [Nevayi]
  10. kömmekkelimef.Gömmek. [Yüknekî]
  11. koykelimeis.Koyun.
  12. kutkarmakkelimef.Selamete götürmek; kurtarmak.
  13. minkelimeis.Bin sayısı (1000).
  14. minmekkelimef.Binmek.
  15. ohşamakkelimef.Benzemek; andırmak.
  16. ölkelimeis.Nem; yaşlılık; rutubet; ıslaklık.
  17. ongkelimeis.Sağ; sağ taraf.
  18. örgetmekkelimef.Öğretmek; alıştırma yaptırmak.
  19. sasımakkelimef.eT.Çürüme dolayısıyla kokmak; çürümek; kokuşmak; tefessüh etmek; fenalaşmak.
  20. südkelimeis.Süt.
  21. südükkelimeis.İdrar; sidik.
  22. tamukelimeis.Soğd.Cehennem; cehennemlik.
  23. tegirmikelimezf.Etrafında; çevirerek.
  24. tegmekkelimef.Değmek; dokunmak; ulaşmak; nâil olmak; kazanmak; elde etmek; erişmek; yakalamak.
  25. terikelimeis.Deri.
  26. tikmekkelimef.Bir şeyi delmek; dürtmek; sokmak.
  27. tilekkelimeis.Dilek; arzu.
  28. tiremekkelimef.Bir şeyi düşmesin diye desteklemek; payanda vurmak; dayak dikmek; direk dikmek; diremek.
  29. tişkelimeis.Diş.
  30. tonkelimeis.Elbise; giyecek; kürk; üst giysisi; don.
  31. topkelimezf.Bütün; bütünüyle; büsbütün; toptan; tamamen; hep; top yekûn.
  32. tulkelimesf.Dul.
  33. tünkelimeis.Gece; geceleyin; karanlık.
  34. tütünkelimeis.Duman.
  35. uçunkelimee.Sebep bildirir; için; sebepten; nedenle.
  36. uğurkelimeis.Zaman; vakit; fırsat; sebep; vesile; vasıta; dolayı; tesadüf.
  37. ulamakkelimef.İnlemek; ulumak.
  38. umunçkelimeis.Beklenti; umma; umut etme.
  39. utuzmakkelimef.Oyunda yenilmek; bahiste kaybetmek; üttürmek; yenilmek.
  40. uvatmakkelimef.Parçalamak; ufaltmak; kırmak.
  41. uyakelimeis.Kuş yuvası; yuva.
  42. yangılmakkelimef.Yanılmak; hata etmek; yanlış davranmak; hatalı olmak; yanılgıda olmak.
  43. yatkelimesf.Yabancı; el; garip.
  44. yığlamakkelimef.Hıçkırmak; ağlamak; yakınmak; inlemek.
  45. yimkelimeis.Yem.
  46. yimekkelimef.Yemek.
  47. yimişkelimeis.Yemiş; meyve.
  48. yıparkelimeis.Güzel koku; misk; koku; rayiha; ıtır.
  49. yirkelimeis.Yer. Dünya.
  50. yırakkelimesf.Uzak; ırak.