1. abalakkelimesf.Tombul; şişman; etli.
  2. abazkelimesf.Fesatçı.
  3. abukatkelimesf.Geveze.
  4. alamankelimesf.Büyük; iri; kocaman.
  5. alaşkelimesf.(Hayvan için) alaca.
  6. alçımkelimesf.Sert; sarp.
  7. alızkelimesf.Zayıf; cılız.
  8. amalkelimesf.Ar.Baş belası; usanç verici; yaramaz; inatçı.
  9. anakodoskelimesf.Yun.Dargın; somurtkan.
  10. anarıkelimesf.eT.Çabuk; tez.
  11. apokelimesf.Serseri; aptal.
  12. appakkelimesf.Bembeyaz.
  13. arınıkkelimesf.Temiz; tertemiz.
  14. asmaklıkkelimesf.(Üzüm salkımı için) hevenk yapılarak kışa saklanabilecek özellikte olan.
  15. atağankelimesf.Övünen; atıp tutan.
  16. avukkelimesf.Avare.
  17. avurtlakkelimesf.(Kişi için) yanakları büyük olan.
  18. aydaşkelimesf.eT.Zayıf; cılız.
  19. aynacıklıkelimesf.Yakışıklı.
  20. badakelimesf.Beceriksiz; iş bilmez; tertipsiz.
  21. badıkelimesf.(Kişi için) şişman, ablak yüzlü, kısa boylu.
  22. badukkelimesf.Kısa boylu ve şişman; tıknaz.
  23. bağırtlakkelimesf.Geveze; yaygaracı; çok bağıran; gürültücü.
  24. banbılkelimesf.Hantal.
  25. başacakelimezf.(Mutluluğun derecesini anlatmak için) sonuna kadar.
  26. baştakkelimezf.Yalnız başına; kimsesiz; yalnız.
  27. baydakkelimezf.Far.Yayan.
  28. beğlikkelimesf.Bedava.
  29. beletkelimesf.Fa.Bilen; tanıyan; vâkıf.
  30. bıdikkelimeünl.Köpek çağırma ünlemi.
  31. biceklikelimesf.Biceği olan; köşeli.
  32. biçikkelimesf.Kesik; kesilmiş.
  33. bidikkelimesf.Kısa boylu; ufak yapılı; bodur.
  34. bilekçekelimeis.Kelepçe.
  35. bizlikkelimezf.Bize yarar; tam bize göre.
  36. bozanakkelimesf.Tozlu; dumanlı.
  37. börtkelimesf.Çürük.
  38. börtlekkelimesf.(Meyve için) yarı kurumuş.
  39. bullakkelimesf.Her tarafı sallanan.
  40. cakcakkelimesf.Dedikoducu.
  41. carlakkelimesf.(Kişi için) sesi hoşa gitmeyen.
  42. cazkelimesf.Yakan; yakıcı.
  43. cebikkelimesf.Cılız; zayıf.
  44. cenikkelimesf.Atik; çevik.
  45. cıbarakelimesf.Çıplak.
  46. cıdılıkelimesf.Küçük; zayıf; ince.
  47. cıkkakelimesf.Gelişmemiş; büyümemiş.
  48. cıldırkelimeis.Parlamayı, ışık saçmayı anlatan yansımalı gövde.
  49. cılgıkelimesf.(Kişi için) kendine sahip olamayıp yerli yersiz konuşan.
  50. cıllakkelimesf.İnce bir sesle sürekli ağlayan; bağıran.