1. kerskelimeis.Harmanda dövülmeyip kalan ekin sapı; kes.
  2. kersenkelimeis.Far.Ahşap tekne.
  3. kertelmekkelimef.Odanın baş köşesine gururla yan gelip oturmak; kurumlanarak oturmak.
  4. kertilkelimeis.İnişli çıkışlı yol.
  5. kertlezkelimeis.Ufuktaki iniş ve çıkışlar.
  6. kertmenkelimeis.Yamaçlardaki merdiven basamağı şeklinde olan yer; seki; teras.
  7. kesdekkelimesf.Kısa; bodur.
  8. kesekeskelimezf.Kesin olarak; kesin.
  9. kesikelimeis.İcar; iltizam.
  10. kesitkelimesf.Öksüz; kimsesiz.
  11. kesmikkelimeis.İri saman.
  12. kestelkelimeis.Dokumada çözgü ipliği.
  13. kestilkelimeis.Çözgü ipliği.
  14. keşgerekelimeis.Far.Teskere.
  15. keşikkelimeis.Moğ.Sıra; nöbet.
  16. ketlezkelimeis.Basık burun.
  17. kevgikelimeis.Romatizma.
  18. kevikkelimeis.Tütün hevenklerini veya bazı şeyleri asmak için ağaçtan yapılmış çengel.
  19. kevşirikkelimeis.Meyve posası; rüsup.
  20. kezkelimeis.Sahip; malik.
  21. kezentikelimesf.Çok gezen; işsiz; serseri.
  22. telembekelimeis.Üzerine tuz ekilerek ağzı kapalı bir kap içerisinde çalkalanarak bekletildikten sonra yenilen yeşil erik.
  23. telesmekkelimef.Kaygı ile acele etmek; ivmek; sabırsızlanmak.
  24. teltikkelimesf.eT.Karışık; yanlış; dolaşık; engelli.
  25. teltikkelimesf.Kılı kırk yaran; titiz.
  26. temekcikkelimeis.Ocak bacası.
  27. temelkelimeis.Duvar görünümü verecek kadar sık böğürtlenlik.
  28. temenkelimeis.Yun.Mısır sapı ve çimen yığını.
  29. temşekkelimesf.(Çocuk için) yılışık; geveze.
  30. tencikelimeis.İmece ile iş gören ırgat.
  31. tunçkelimeis.Açıkken birdenbire bulutalnan hava.
  32. yeşikelimeis.Bir at donu; koyu al.