ÖtükenTürkçe Sözlük
çocuk d. — bu süzgeçi kaldırDLT — bu süzgeçi kaldır

500+ madde

sıraalfabetikanlam sayısıdeyim sayısısüzgeçleri temizle
  1. agırlıgkelimesf.Muhterem; saygıya değer; değerli; kıymetli; şerefli; saygın.
  2. agırlıkkelimeis.İkram; ağırlayış.
  3. agışkelimeis.Yükseliş; çıkış.
  4. agışmakkelimef.Yükselmekte, çıkmakta yarış etmek.
  5. agıtgankelimesf.Daima çıkartan; yükselten.
  6. agıtmakkelimef.Yükselmek.
  7. agızkelimeis.Ağız. [Yüknekî]
  8. agızlanmakkelimef.Ağza vurmak
  9. aglakkelimesf.Issız; oturulmayan yer; boş ve ıssız yer. .
  10. aglak yérdeyimBoş yer.
  11. aglamakkelimef.Yalnız olmak.
  12. aglatmakkelimef.Savmak; uzaklaştırmak; ıraklaştırmak.
  13. agmakkelimef.Su gibi akıp gitmek; kaymak.
  14. agnamakkelimef.(Hayvan için) yatıp debelenmek ağnamak; yerde yuvarlanmak; kıvranmakarkası üstü yere sürünmek. .
  15. agnatmakkelimef.Hayvanın debelenmesini sağlamak; debelendirmek.
  16. agrıgkelimeis.Hastalık; ağrı; sızı; sancı.
  17. agrıkanmakkelimef.Ağrısından şikâyetçi olmak.
  18. agrımakkelimef.Ağrımak
  19. agrınmakkelimef.Ağrımak; acı duymak.
  20. agrışmakkelimef.Ağrışmak; sızlanmak.
  21. agrıtmakkelimef.Ağrı vermek; ağrıtmak; acıtmak.
  22. agrug süngügideyimOmurga kemiklerinin birincisi; birinci omur.
  23. agruklanmakkelimef.(Bir iş veya yükü) ağır saymak; ağırsınmak.
  24. agrumakkelimef.Ağırlaşmak.
  25. agsamakkelimef.Ağmak istemek.
  26. agtarılmakkelimef.Yere vurulmak.
  27. agtarmakkelimef.Aktarmak; devirmek; yenmek.
  28. agtılmakkelimef.Yere vurulmak.
  29. agukelimeis.Ağı; zehir [Yüknekî]
  30. agujkelimeis.Memeli hayvanların doğurduklarında verdikleri ilk süt.
  31. agujlugkelimesf.Ağızlı, ilk sütü bulunan.
  32. agukmakkelimef.Zehirlenmek; ağılanmak.
  33. agulamakkelimef.Ağılamak.
  34. agurşakkelimeis.Ağırşak.
  35. aguzkelimeis.Memeli hayvanların doğurduklarında verdikleri ilk süt; ağız.
  36. ahlamakkelimef.Sıkıntı ve üzüntü sebebiyle “Ah!” sesi çıkararak iç çekmek; göğüs geçirmek.
  37. ahsakkelimesf.Aksak, topal
  38. ahsak buhsakdeyimTopal ve çolak.
  39. ahşamkelimeis.Akşam
  40. ahsamakkelimef.Aksamak topallamak.
  41. ahsatmakkelimef.Aksatmak; topallatmak.
  42. ahsumkelimesf.Sarhoşlukta kavga eden.
  43. ahtarmakkelimef.Aktarmak; altını üstüne getirmek.
  44. ajmukkelimeis.Ak şap.
  45. ajmuk tazdeyimBaşı şapla sıvanmış gibi kel olan.
  46. ajunkelimeis.Soğd.Varlık biçimi; hayat.
  47. akkelimesf.eT.Gün ışığının bütün renklerini yansıtan; süt renginde olan; beyaz.
  48. ak sakaldeyimİhtiyar; saçı sakalı ağarmış; ihtiyarlamış.
  49. ak sakal erdeyimSaçı sakalı ağarmış adam.
  50. aka turmakdeyimAkıp gitmek; akıp durmak.