1. abakelimeis.eT.Abla; büyük kız kardeş; .
  2. abarmakkelimef.eT.Almak; alıp götürmek.
  3. abbakelimeis.eT.Dede; büyük baba.
  4. abcakelimeis.eT.Amca.
  5. abıkkelimesf.eT.Bozuk.
  6. acıkkelimeis.eT.Öfke.
  7. acokelimeis.eT.Amca.
  8. açankelimezf.eT.O zaman; öyleyse.
  9. afkalamakkelimef.eT.Karıştırmak; alt üst etmek; kabartmak.
  10. aharkelimeis.eT.Çay; dere; akarsu.
  11. akdukkelimeis.eT.Kötü; fena; çirkin.
  12. akurkelimeis.eT.Yamaçlara yapılan düz ve yan yol.
  13. aldakkelimeis.eT.Avutacak, kandıracak, gönül alacak söz; aldanca.
  14. aldamakkelimef.eT.Aldatmak; bir kimseyi kandırmak; oyun etmek; yanıltmak.
  15. aldilkelimeis.eT.Kurnazlık; hile.
  16. alençikkelimeis.eT.Çardak; çadır.
  17. aluçakelimeis.eT.Bir tür erik.
  18. anarıkelimesf.eT.Çabuk; tez.
  19. anarlakkelimezf.eT.Biraz ötede.
  20. anarukelimezf.eT....-den beri; ..-den doğru.
  21. anarurakkelimezf.eT.Daha ötede.
  22. ançakelimezf.eT.Ancak.
  23. andekikelimezf.eT.Oradaki.
  24. angıkelimeis.eT.Şan şöhret; ün; lakap.
  25. angoşkelimesf.eT.Ahmak; sersem.
  26. anılcacıkkelimezf.eT.Yavaşça.
  27. argınkelimesf.eT.Gücü tükenmiş, yorulmuş; yorgun; bitkin; bitap; zayıf.
  28. arnaşmakkelimef.eT.Dokunacak, örülecek bir şeye başlamak.
  29. arpağkelimeis.eT.Eski Türk inanışında ve bugün hâlen o dine mensup Türk boylarında rastlanılan kam ve baksıların hastaları iyileştirmek için söyledikleri anlamsız…
  30. asıkelimesf.eT.İri; gösterişli; gelişmiş; büyük.
  31. asıkkelimeis.eT.Faiz.
  32. asnakkelimeis.eT.Sarp yer.
  33. aşmakkelimef.eT.(Erkek hayvanlar için) dişisiyle çiftleşmek.
  34. avılmakkelimef.eT.Yüreği ezilmek.
  35. avkalamakkelimef.eT.Avuç dolusu almak.
  36. avkamakkelimef.eT.Avuç içine alarak ovmak; çitilemek; ovalamak.
  37. avkımakkelimef.eT.Avuç içine alarak sıkmak; ovmak; ovalamak; çitilemek.
  38. avkırmakkelimef.eT.Çalmak; aşırmak.
  39. avkurlanmakkelimef.eT.Kırılmak.
  40. ayağkelimeis.eT.Lakap.
  41. aydaşkelimesf.eT.Zayıf; cılız.
  42. aydeşkelimesf.eT.İğdiş.
  43. ayıkmakkelimef.eT.Ayılmak; kendine gelmek; uyanmak.
  44. ayırtlamakkelimef.eT.Ayırıp çıkarmak; seçmek.
  45. ayıtlamakkelimef.eT.Ayıklamak; seçmek; temizlemek.
  46. ayıtmakkelimef.eT.Ayıklamak; seçmek; temizlemek.
  47. azgaşmakkelimef.eT.Kızmak.
  48. azgıntıkelimeis.eT.Soytarı; serseri.
  49. azımakkelimef.eT.Baş kaldırmak.
  50. bacutkelimeis.eT.Testi.