129 madde
- ağakelimeis.Moğ.Toplum ve aile içinde kendisine saygı duyulan erkek.
- akakelimeis.Moğ.Büyük kardeş; ağabey.
- alaşakelimeis.Moğ.İyi eğitilmemiş binek hayvanı.
- alçıkelimeis.Moğ.Aşık kemiğinin dikine yüzlerinden birisi; düz tarafı; kıtın karşısı.
- aralkelimeis.Moğ.Sık çalılık.
- arankelimeis.Moğ.Ahır; tavla.
- argalıkelimeis.Moğ.Yaban koyunu.
- bacıkelimeis.Moğ.Kız kardeş; hemşire; .
- balçakkelimeis.Moğ.Kılıç kabzası; kılıç sapı.
- bavkelimeis.Moğ.Ahır.
- bödenekelimeis.Moğ.Bıldırcın.
- bökekelimeis.Moğ.Kahraman güçlü kimse; güçlü; cesur; yiğit savaşçı.
- borağankelimeis.Moğ.Bora; fırtına; kasırga; sis.
- borankelimeis.Moğ.Rüzgâr, şimşek ve gök gürültüsü ile beraber ortaya çıkan sağanak yağmur ve dolu yağışı.
- botorlukkelimeis.Moğ.Taşkınlık.
- burankelimeis.Moğ.Gök gürültüsü, şimşek ve rüzgâr ile başlayan kısa süreli şiddetli yağmur.
- burçinkelimeis.Moğ.Dişi ördek. [Nevayî]
- çakelimeis.Moğ.Bebek; çocuk.
- çamurlağıkelimeis.Moğ.Okun dingil hizasında durması için altına konulan destek.
- çamurluhkelimeis.Moğ.Araba dingili.
- çamurlukkelimeis.Moğ.Araba dingili.
- çantaykelimeis.Moğ.Büyük keten torba.
- çapkelimeis.Moğ.Hile.
- çapankelimeis.Moğ.Ceket
- carkelimeis.Moğ.Yüksek ses; bağırma; nidâ.
- carcıkelimeis.Moğ.Halka duyurulacak şeyi yüksek sesle bağıra bağıra dolaşarak ilan eden kişi; tellal.
- çavdarkelimeis.Moğ.Buğdaygillerden ekmeği yapılan nişastası az, selülozu fazla, bir yıllık, boylu tahıl; (Secale cereale).
- çayakelimeis.Moğ.Çocuk; bebek.
- cazgırkelimeis.Moğ.Bağıran.
- cebekelimeis.Moğ.Halka ve zincirden örme zırh; cevşen.
- çendeykelimeis.Moğ.Çanta.
- çentekelimeis.Moğ.Çanta.
- çenteykelimeis.Moğ.Çanta.
- çentikelimeis.Moğ.Çanta.
- çentikkelimeis.Moğ.Çanta.
- cerankelimeis.Moğ.Ceylan; .
- cerenkelimeis.Moğ.Ceylan; .
- cergekelimeis.Moğ.Bir yerde bulunan insan kümesi.
- ceylankelimeis.Moğ.Asya ve Afrika bozkırlarında yaşayan, boynuzlugiller familyasından narin yapılı, ince bacaklı, çok güzel gözlü, hızlı koşan, halka biçiminde boynuzlu…
- ceyrankelimeis.Moğ.Ceylan.
- cıdakelimeis.Moğ.Ucu sivri, yaralayıcı ve batıcı, uzun sırık gövdeli eski bir savaş aracı; mızrak; kargı.
- çıdağıkelimeis.Moğ.Derin işleyen büyük yara.
- cidavkelimeis.Moğ.At ve eşeklerde görülen derin yara; çıban.
- cidavkelimeis.Moğ.İnsan ve hayvanlarda, kürek kemiğinin üstü; omuz başı.
- cılavkelimeis.Moğ.At yuları; dizgin; gem.
- cilbirkelimeis.Moğ.Çılbır.
- cılbırkelimeis.Moğ.At, eşek ve sığır gibi hayvanların başına geçirilen yulara bağlanarak hayvanı çekmek ve yedmekte kullanılan ip veya zincir.
- çilbirkelimeis.Moğ.Yular; yular ipi.
- çılbırkelimeis.Moğ.At, eşek ve sığır gibi hayvanların başına geçirilen yulara bağlanarak hayvanı çekmek ve yedmekte kullanılan ip veya zincir.
- çılburkelimeis.Moğ.Yular; yular sapı; çilbir.