1. epiyimkelimezf.eT.Epey; epeyce.
  2. evedikelimezf.eT.Acele; ivedi; çabucak.
  3. evretkelimezf.eT.Tekrar; yine.
  4. gadankelimezf.eT.Kadar.
  5. gadekkelimezf.eT.Kadar.
  6. geçkelimezf.eT.Kararlaştırılan, beklenen, istenen veya alışılan zamandan sonra.
  7. gezinkelimezf.eT.(Belirtilen) sayıda; kez; defa.
  8. gıdımkelimezf.eT.Pek az; azıcık.
  9. gücünkelimezf.eT.Ucu ucuna; dara dar; zoru zoruna.
  10. hanikelimezf.eT.Nerede?
  11. höngürekelimezf.eT.Nereye; ne tarafa?
  12. ırağırakkelimezf.eT.Oldukça uzak; uzakça.
  13. içünkelimezf.eT.Sebepten; sebebiyle.
  14. imcikkelimezf.eT.Şimdi.
  15. indikelimezf.eT.Şimdi; imdi.
  16. iştekelimezf.eT.Görülen ve yakında bulunan bir kimse veya nesneyi gösterirken kullanılır.
  17. kamatkelimezf.eT.İnadına; özellikle.
  18. kancarukelimezf.eT.Nereye.
  19. kangıdıkelimezf.eT.Nerede?
  20. katlamkelimezf.eT.bknz. katla
  21. kayrıkelimezf.eT.Nereye?
  22. kenezinekelimezf.eT.Boşuna; boş yere; sebepsiz olarak.
  23. kerekelimezf.eT.Sonra.
  24. kerlikelimezf.eT.Ondan dolayı; sonra.
  25. kertenkelimezf. is.eT.Sonra.
  26. keylikelimezf.eT.Başka
  27. muncılayınkelimezf.eT.Bunun gibi; böyle.
  28. nemankelimezf.eT.Nasıl.
  29. nemmakelimezf.eT.Niçin?
  30. nenikelimezf.eT.Hangisini; neyi.
  31. sabdakelimezf.eT.Anında; zamanında; o sırada.
  32. sarukelimezf.eT..... e doğru; ... yana.
  33. tellimkelimezf.eT.Tüm; hep; çok.
  34. teviyekelimezf.eT.“Tek düze” anlamına gelen “biteviye” sözünün yanlış kullanımı olan “bir teviye” sözünde geçer.
  35. uğrunkelimezf.eT.Kimseye sezdirmeden; gizlice.
  36. urasıyakelimezf.eT.Okçulukta, vurmak amacıyla; hedefe, menzile yönelik.
  37. üzerekelimezf.eT.Üstte; üstünde.
  38. üzerikelimezf.eT.Üstü.
  39. üzerinekelimezf.eT.Üstüne.
  40. yapçakelimezf.eT.Yavaşça; sessizce; ağırca; usulca; nezaketle.
  41. yelbirkelimezf.eT.(Gitmek için) hızlı.
  42. yukarukelimezf.eT.Yukarı.
  43. zöğülkelimezf.eT.Büzülmüş, buruşmuş, kaynaşık, karışık bir durumda.