1. kelimeis.eT.Pişirilerek hazırlanan yiyecek; yemek; gıda; katık; yiyecek;yenecek şey; çorba. [Yüknekî]
  2. aş içküdeyimToy; şölen; ziyafet.
  3. aşakelimezf.Ötede; ötesinde.
  4. aşadaçıkelimesf.Yiyici.
  5. aşamakkelimef.Yemek yemek; gıda almak .
  6. aşanmakkelimef.Beslenmek; gıda almak; yemek yemek.
  7. aşatmakkelimef.Yedirmektattırmak; doyurmak; yedirip içirmek; .
  8. aşaykelimeis.Sansk.Niyet; gaye; maksat.
  9. aşaylıgkelimesf.Niyetli.
  10. Aşbinikelimeöz. is.Sansk.Bir yıldız adıdır.
  11. aşçıkelimeis.Mesleği veya işi yemek yapmak olan kimse; aş pişiren; ahçı.
  12. aşçı erdeyimErkek aşçı.
  13. aşgançulanmakkelimef.Yaltaklanmak; alay etmek.
  14. aşgunçulanmakkelimef.Yaltaklanmak; alay etmek.
  15. aşılmakkelimef.Aşmak işi yapılmak.
  16. aşlamakkelimef.Yemek; içmek; gıda almak.
  17. aşlanmakkelimef.Bir şeye göz dikmek; ağzı sulanmak.
  18. aşlaşturukelimezf.(Bağlamak için) iyice; sağlamca.
  19. aşlıkkelimeis.Yemeklik; .
  20. Aşliskelimeöz. is.Sansk.Bir yıldız adı.
  21. aşmakkelimef.eT.Yüksekte bulunan bir engelin üzerinden öbür tarafa geçmek; bir şeyin üstünden geçmek.
  22. aşnukelimezf.Eskiden; önce; geçen; geçmiş daha önce; evvel; evvelce. .
  23. aşnuçakelimezf.Önce; daha evvel; önceleri.
  24. aşnukankelimezf.Önceleri.
  25. aşnukıkelimesf.Önceki; ilk; evvelki.
  26. aşnurakkelimezf.Önceden; evvelden; baştan.
  27. aşsızkelimesf.Yiyeceksiz; yemeksiz; aç.
  28. aşukmakkelimef.İvmek; acele etmek.
  29. aşunkelimeis.Soğd.Dünya; kâinat; evren.
  30. Aşvinikelimeöz. is.Sansk.Bir yıldız adı.
  31. atkelimeis.İsim; ad.
  32. atkelimeis.Atgiller familyasından binek, yük ve çeki hayvanı olarak kullanılan ortalama otuz yıl ömürlü, memeli, tek toynaklı, evcil ve otçul hayvan, (Equus…
  33. at öngdeyimİsim ve renk; isim ve sıfat.
  34. at yoldeyimÜn; ikbal; şöhret.
  35. atakelimeis.eT.Baba. [Yüknekî]
  36. atagkelimeis.Son; nihayet.
  37. atakımsınmakkelimef.Şöhret kazanmaya alışmakünlü olmaya çalışmak; meşhur olmaya yeltenmek.
  38. atamakkelimef.eT.Kendi adına hareket etmek üzere birisini bir işte görevlendirmek; tevkil kılmak.
  39. atanmakkelimef.eT.Yetkili kişi adına hareket etmek üzere bir işte görevlendirilmek; tevkil kılınmak.
  40. atganmakkelimef.Kelepçelenmek; bağlanmak.
  41. atınkelimesf.Diğer; başka; başkası; yabancı; yad.
  42. atırmakkelimef.Ayırmak; tefrik etmek.
  43. atırtkelimeis.Ayrılık; fark.
  44. atışkelimeis.Atmak işi; fırlatma işi.
  45. atızmakkelimef.Titretmek.
  46. atkagkelimeis.Bağ; kelepçe; bent.
  47. atkaglıgkelimesf.Bağlı; kelepçeli; bentli.
  48. atkalmakkelimef.Ok atmak istemek; silah atmak.
  49. atkanguluksuzkelimesf.Kelepçelenmeyen; bağlanmayan.
  50. atkanmakkelimef.Bağlanmak; kelepçelenmek.