1. busuşkelimeis.Üzüntü; acı; ıstırap; hüzün; keder; dert; kaygı.
  2. busuşlugkelimesf.Kederli; acılı; ıstıraplı; dertli; kaygılı.
  3. buşgurmakkelimef.Kışkırtmak.
  4. butulamakkelimef.(Deve için) erkek yavru doğurmak.
  5. buylakelimeis.Yüksek bir unvan.
  6. buymulkelimeis.Bir tür eğitilemez doğan.
  7. buyrukkelimeYapılması veya yapılmaması emredilen şey; emir; ferman; söz.
  8. buzagulamakkelimef.(İnek için) doğurmak; buzağılamak; buzağı doğurmak.
  9. buzkunkelimeis.Bozgun.
  10. buzkunçakelimezf.Bozguna uğramış gibi; fırtına gibi.
  11. buzmakkelimef.Mahvetmek; bozmak; kırmak; parçalamak; tahrip etmek.
  12. bükkelimeis.eT.Dere, ova ve ırmak kenarındaki sık çalı, saz, söğüt gibi ağaç topluluğu; ağaçlık; ormanlık; sık ağaçlık; fundalık.
  13. bükkelimeis.Argu.Köşe; köşe bucak; evin köşesi.
  14. bükekelimesf.Kahraman; cesur.
  15. bükmekkelimef.Doymak; yemekten doyup usanmak; kanmak.
  16. büntegkelimezf.Böyle; bunun gibi.
  17. büntegikelimezf.Böylesi; bunun gibisi.
  18. bütmekkelimef.Bir şeye inanmak. [Yüknekî]
  19. çabkelimeis.Şöhret; şan.
  20. çabışkelimeis.Yaver.
  21. çatkelimeis.Soğd.Kuyu.
  22. çerigkelimeis.Asker; ordu; asker dizisi.
  23. çıgankelimesf.Yoksul; fakir.
  24. çıgaykelimesf.Yoksul; fukara; sefil.
  25. çıkankelimeis.Yeğen; kuzen; teyzezade; hala veya teyze oğlu.
  26. çıkankelimeis.Çin.Bir unvan.
  27. çınakelimesf.(Hayvan için) genç.
  28. çıntankelimeis.Sansk.Sandal ağacı, (Santalum album).
  29. çıtkelimeis.Çit.
  30. çorkelimeis.Yüksek bir unvan ve rütbe.
  31. çorakkelimesf.(Toprak için) verimsiz, bitki yetişmeyen.
  32. çökkelimeünl.“Çökmek” eylemi emir kipi ikinci teklik kişi.
  33. çökkelimeünl.Tanrıya karşı hitap sözü.
  34. çölkelimeis.Moğ.Kumluk, susuz ve geniş arazi; sahra; step.
  35. çöligkelimeis.Çöllü.
  36. çubkelimeis.Çin.Bölge mıntıka.
  37. dintarkelimeis.Soğd.Dinî ayin yapan.
  38. ebkelimeis.Ev.
  39. ebçikelimeis.Eş; zevce; karı; kadın.
  40. ebirmekkelimef.Etrafını çevirmek; dolanmak.
  41. eblemekkelimef.Evlendirmek.
  42. ebmekkelimef.Acele etmek; ivmek.
  43. eçikelimeis.Amca.
  44. eçinmekkelimef.Bağışta bulunmak; doyumluk vermek; kerem kılmak.
  45. eçükelimeis.Ata; atalar; ecdat; eslaf.
  46. edkelimeis.Üretilmiş mal.
  47. edgermekkelimef.Gelişmek.
  48. edgükelimesf.İyi; en iyi. [Yüknekî]
  49. edgütikelimezf.İyice; adamakıllı.
  50. edikelimezf.Hiç; asla.