Ötüken
ETY — bu süzgeçi kaldır

500+ madde

sıraalfabetikanlam sayısıdeyim sayısısüzgeçleri temizle
  1. edligkelimesf.Müreffeh; varlıklı; servet sahibi; zengin.
  2. edsizkelimeis.Cisimsizlik; cismanî olmama; maddî olmama.
  3. edükkelimeis.Ayakkabı; pabuç.
  4. egiçkelimeünl.Kız çocukları için sevgi ifadesi olarak “zeki kız” anlamında kullanılan söz.
  5. eginkelimeis.Sırt; omuz; eğin; eyin.
  6. egirikelimesf.Eğri; çarpık.
  7. egirmekkelimef.Çevirmek; kuşatmak; sarmak; muhasara etmek.
  8. egitkelimeis.Hizmetçi kadın.
  9. egmiçkelimeis.Zevce; eş; karı.
  10. egrikelimesf.Eğri.
  11. egsükkelimesf.Eksik.
  12. egsümekkelimef.Eksilmek; azalmak.
  13. ekekelimeis.Büyük kız kardeş; abla.
  14. ekegükelimezf.İki parça.
  15. ekikelimesf.İki; 2
  16. ekinkelimesf.İki.
  17. ekinligkelimesf.Ekinlik; ekilen.
  18. ekkintikelimesf.İkinci.
  19. elkelimeis.eT.Yakınların dışında kalan kimse; yabancı; başkası.
  20. elçikelimeis.eT.Bir devleti veya devlet başkanını başka bir devlette temsil eden kişi; sefir.
  21. eldemkelimeis.Erdem.
  22. eletmekkelimef.İletmek; taşımak; götürmek.
  23. eletmişkelimesf.Kabileleri örgütlemiş.
  24. elgkelimeis.Elli; 50.
  25. elginkelimesf.Evinden, yurdundan uzak düşmüş, gurbette yaşayan.
  26. eligkelimeis.El. [Yüknekî]
  27. eligçekelimesf.Elli kadar; elli civarında.
  28. elikkelimeis.Geyik. [Yüknekî]
  29. ellemekkelimef.Devlet sahibi, yurt sahibi kılmak.
  30. elligkelimesf.Devleti olan; devlet sahibi; yurt sahibi. devletli.
  31. elsiremekkelimef.Devletsiz kalmak; devletsiz olmak; bağımsızlığı yitirmek.
  32. elsiretmekkelimef.Devletsiz bırakmak.
  33. elteberkelimeis. sf.Kabileleri düzene sokan; düzenleyen.
  34. elterişkelimesf.Ülkeyi derleyip toplayan; düzene sokan.
  35. eltmekkelimef.İletmek; sevk etmek; götürmek; .
  36. eltmekkelimeyard. f.Tezlik fiili yapan yardımcı fiil.
  37. emgekkelimeis.Acı; ıstırap; dert; sıkıntı; mihnet; eziyet.
  38. emgemekkelimef.Eziyet çekmek; acı çekmek.
  39. emgetmekkelimef.Istırap vermek; acı çektirmek; azap çektirmek; eziyet etmemek.
  40. emigkelimeis.Meme.
  41. emigkelimeis.Şifa.
  42. emsimekkelimef.Zehirlenmek.
  43. emsimekkelimef.Emmek istemek.
  44. engkelimeis.Av hayvanı; av.
  45. engkelimezf.En; pek çok.
  46. englemekkelimef.Avlamak.
  47. erkelimeis.eT.Erkek; bey; adam; erkek kişi. [Yüknekî]
  48. erdemkelimeis.Sansk.Ahlak bakımından övülen iyilikçilik, alçak gönüllülük, yiğitlik, doğruluk gibi niteliklerin genel adı; fazilet; edep; terbiye; hüner; , (1935…
  49. erdemligkelimesf.Değerli; terbiyeli; faziletli; kabiliyetli.
  50. erenkelimeis.Adamlar; erkekler; erkek topluluğu; erkek milleti; erler.