Ötüken
DLT — bu süzgeçi kaldır

500+ madde

sıraalfabetikanlam sayısıdeyim sayısısüzgeçleri temizle
  1. asturmakkelimef.Astırmak.
  2. asurgankelimesf.Çok aksıran.
  3. asurmakkelimef.Aksırmak.
  4. asurtgukelimesf.Aksırtan.
  5. asurtgukkelimesf.Anlayışlı; akıllı.
  6. asurtmakkelimef.Aksırtmak.
  7. aşkelimeis.eT.Pişirilerek hazırlanan yiyecek; yemek; gıda; katık; yiyecek;yenecek şey; çorba. [Yüknekî]
  8. aşkelimeis.Kenet.
  9. aşaçkelimeis.Tencere.
  10. aşakkelimezf.Aşağı.
  11. aşaklamakkelimef.Aşağılamak; küçük saymak.
  12. aşamakkelimef.Yemek yemek; gıda almak .
  13. aşatmakkelimef.Yedirmektattırmak; doyurmak; yedirip içirmek; .
  14. aşbarkelimeis.Saman, kepek ve ot karıştırılarak yapılan hayvan yemi.
  15. aşgınmakkelimef.Aşınmak.
  16. aşıçkelimeis.Tencere.
  17. aşlalmakkelimef.Kap kenetlenmek.
  18. aşlamakkelimef.Kap kenetlemek.
  19. aşlatmakkelimef.Kap kenetlenmek.
  20. aşlıkkelimeis.Yemeklik; .
  21. aşmakkelimef.eT.Yüksekte bulunan bir engelin üzerinden öbür tarafa geçmek; bir şeyin üstünden geçmek.
  22. aşnukelimezf.Eskiden; önce; geçen; geçmiş daha önce; evvel; evvelce. .
  23. aşrulmakkelimef.Tepeden aşırılmak.
  24. aşsamakkelimef.Yemek yemek istemek.
  25. aşsatmakkelimef.Yemek arzulatmak.
  26. aştal oguldeyimBirinin en son çocuğu.
  27. aşukelimeis.Boya yapılan kırmızı toprak; aşı toprağı.
  28. aşukkelimeis.Aşık kemiği; topuk kemiği; topuk.
  29. aşuklamakkelimef.Aşık kemiğine vurmak.
  30. aşukmakkelimef.İvmek; acele etmek.
  31. aşulmakkelimef.Örtülmek.
  32. aşumakkelimef.Koşmak; aşmak.
  33. aşunmakkelimef.Önce gelmek; geçmek; aşmak.
  34. aşutmakkelimef.Örttürmek.
  35. atkelimeis.İsim; ad.
  36. at bırkıgıdeyimAtın veya eşeğin genizden ses çıkarması.
  37. at kamçısıdeyimAtın erkeklik organı.
  38. atakelimeis.eT.Baba. [Yüknekî]
  39. ataçkelimeis.Sevgili ata.
  40. atakıkelimeünl.“Babacığım!” anlamında sevgi ifadesi.
  41. atamakkelimef.eT.Kendi adına hareket etmek üzere birisini bir işte görevlendirmek; tevkil kılmak.
  42. atankelimeis.Enenmiş deve; iğdiş edilmiş deve.
  43. atanlanmakkelimef.İğdiş deve sahibi olmak.
  44. atanlıgkelimesf.İğdiş edilmiş devesi bulunan kimse.
  45. atasagunkelimeis.Hekim; doktor.
  46. atgakkelimeis.Karında biriken sarı su hastalığı.
  47. atgarmakkelimef.Ata bindirmek.
  48. atılmakkelimef.Birisi tarafından fırlatılmak; atılmak işine konu olmak.
  49. atımkelimeis.Atmak işi.
  50. atınçukelimesf.Atılan.